Oddziały > 0b > W przestrzeni kosmicznej
07 kwietnia 2021 zajęcia z wychowawcą

W przestrzeni kosmicznej

Dziecko nabywa umiejętności:

  • wyrabia postawy proekologiczne; wyjaśnia, dlaczego należy dbać o Ziemię,
  • wzbogaca swoją wiedzę na temat Układu Słonecznego i przestrzeni kosmicznej,
  • doskonali analizę i syntezę słuchową wyrazów;
  • rozwija sprawność fizyczną.; aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

 

  1. Dzisiaj zabieram Was w daleką podróż ale gdzie- odpowiedź znajdziesz rozwiązując zagadki. Posłuchaj i odpowiedz;
  2. Co to za przestrzeń między gwiazdami
    Planetami oraz między Ziemią i Księżycem?
    (Kosmos)
  3. Zawsze jest nad nami. Czasem  częstuje łzami deszczu,
    śmieje się słońcem albo gwiazd tysiącem?

(Niebo)

  1. Raz jest okrągły jak talerz, raz jak rogalik.

Jak  słońce wschodzi, wnet z nieba schodzi .

(Księżyc)

  1. Z Ziemi do gwiazd mknie pojazd złoty,
    szybszy niż wiatr i samoloty!

(Rakieta)

  1. Chociaż są nad nami.

można je zobaczyć tylko nocą i wieczorami.

(Gwiazdy).

 

Myślę że bardzo dobrze  Tobie poszło.

Karta pracy, cz. 3, nr 70.

  • Obejrzyj obrazek przedstawiający Układ Słoneczny.

 

Układ Słoneczny to Słońce i osiem krążących wokół niego planet.

 

− Posłuchaj nazw planet.  Powiedz, na której planecie żyjemy (Ziemia),  jak nazywa się  największa planeta  (Jowisz), najmniejsza (Merkury), znajdująca się najbliżej Ziemi (Wenus)

 

− Powiedz, jak nazywa się pierwsza, druga, trzecia… ósma planeta, licząc od Słońca

 

 Zapraszam na film „Księżyc, Słońce – Czym jest kosmos”

Podziel  nazwy obrazków na głoski.

KOSMOS, PLANETA, MERKURY, WENUS, ZIEMIA, SONDA.

  1. Posłuchaj opowiadania Schima Schimmela „Dzieci Ziemi – pamiętajcie”

(w tłumaczeniu Eleonory Karpuk).

 

Układ Słoneczny dla dzieci – 123 Edukacja

Gdzieś w najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży cudownie błękitny świat.
Z daleka wygląda on jak prześliczna, niebiesko-biała, zamglona marmurowa kula. Ale im bardziej się zbliżamy, tym więcej widzimy kolorów – czerwienie, brązy, żółcie i wszystkie odcienie zieleni. Jest wiele światów unoszących się w przestrzeni, ale ten świat jest szczególny. To nie jest zwykły świat. Są bowiem na nim zwierzęta. Miliardy zwierząt. Więcej zwierząt niż wszystkich gwiazd, które mrugają z nocnego nieba.

A wszystkie owe zwierzęta są dziećmi tego świata. Ponieważ ten świat jest ich Matką.

My zaś nazywamy go Matką Ziemią. Zwierzęta nie są same na Matce Ziemi. Żyją tu również

ludzie. Miliardy ludzi. Jest ich więcej niż gwiazd, które mrugają z nocnego nieba. Oni także są dziećmi Matki Ziemi. Tak więc zwierzęta i ludzie, i Matka Ziemia – to jedna wielka rodzina. I bawią  się tu delfiny. I śpiewają ptaki. I tańczą gazele. I żyją ludzie.

W najgłębszej aksamitnej czerni wszechświata krąży rodzina Matki Ziemi. I zwierzęta pamiętają. One pamiętają Matkę Ziemię z czasów, zanim pojawili się na niej ludzie.

Pamiętają czas, gdy lasy były gęste, bujne i zielone. Gdy oceany i rzeki, i jeziora były przejrzyste i krystalicznie czyste. Gdy niebo było jasne i tak błękitne.

Zwierzęta pamiętają też chwile, kiedy ujrzały pierwszych ludzi.

Na początku zaledwie kilku. Ale potem coraz więcej i więcej, aż ludzie rozeszli się po całej

Matce Ziemi. Mimo to nadal zwierząt było więcej niż ludzi. I ludzie dzielili się Matką Ziemią ze zwierzętami. Jeszcze pamiętali, że zwierzęta są ich siostrami i braćmi.

Jeszcze pamiętali, że stanowią cząstkę jednej wielkiej rodziny. I zwierzęta, i ludzie – to oczy

i uszy, i serce Matki Ziemi. Więc kiedy bawiły się delfiny, bawiła się Matka Ziemia. Kiedy śpiewały ptaki, Matka Ziemia śpiewała. Kiedy tańczyły gazele, Matka Ziemia tańczyła. A kiedy ludzie kochali, kochała i Matka Ziemia.

Mijały lata, rodzili się ludzie. Coraz więcej i więcej, i więcej. Aż wreszcie ludzi było więcej niż zwierząt. I ludzie zapomnieli. Zapomnieli dzielić się ze zwierzętami ziemią i wodą,
i niebem Matki Ziemi. Zapomnieli, że zwierzęta to ich siostry i bracia. Zapomnieli, że wszyscy są cząstką jednej wielkiej rodziny Matki Ziemi. Ludzie zapomnieli. Ale zwierzęta pamiętały. Wiedziały, że kiedyś będą musiały ludziom o tym przypomnieć.

I teraz każdego dnia nasze siostry i bracia przypominają. Bo kiedy bawią się delfiny, ludzie

pamiętają. Kiedy śpiewają ptaki, także pamiętają. Kiedy tańczą gazele, także pamiętają.

A kiedy ludzie będą pamiętać, będą też kochać.

 

  • teraz odpowiedz na pytania;

 

Jak wygląda Ziemia?

Co możesz powiedzieć na temat jej mieszkańców?

Opowiedz o postępowaniu ludzi, o czym oni  zapomnieli?

Dlaczego powinniśmy zadbać o naszą  planetę Ziemię?

 

 

  • Zabaw się w Start rakiety.

 

R . odlicza: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0. Podczas odliczania dziecko rytmicznie klaszcze
w dłonie z narastającą prędkością, następnie, na wysokości brzucha, rysuje spiralę (maszyny zaczynają pracować), wydając dźwięk: Bzz (rakieta startuje). Sstaaart – rytmicznie uderza dłońmi o uda, rakieta wystartowała – wyskakuje w górę, wymachuje ramionami do góry, wydaje okrzyk: Hurra! Lot rakiety – dziecko porusza się po pokoju przy dźwiękach muzyki, przerwa w muzyce oznacza lądowanie.

 

 

  1. Nie warto mieszkać na Marsie,

nie warto mieszkać na Wenus.

Na Ziemi jest życie ciekawsze,

powtarzam to każdemu.

 

Ref.: Bo Ziemia to wyspa,

to wyspa zielona

wśród innych dalekich planet.

To dom jest dla ludzi,

dla ludzi i zwierząt,

więc musi być bardzo zadbany.

 

Chcę poznać życie delfinów

i wiedzieć, co piszczy w trawie.

Zachwycać się lotem motyla

i z kotem móc się pobawić.

 

Ref.: Bo Ziemia to wyspa, …

 

III. Posadźmy kwiatów tysiące,

posadźmy krzewy i drzewa.

Niech z nieba uśmiecha się Słońce,

pozwólmy ptakom śpiewać.

 

Ref.: Bo Ziemia to wyspa, …

 

  • Opowiedz  o tym, co można spotkać na Ziemi,

dlaczego powinniśmy o nią dbać i co można zrobić, aby była jeszcze piękniejsza.

 

  • Wykonaj pracę przedstawiającą naszą planetę pod tytułem : Ziemia widziana oczami dzieci.

Przygotuj:

Kolorowe gazety, nożyczki, bibuła, flamastry, klej.

  • Wytnij z kolorowych gazet elementy wybranych przez ciebie.
  • Przyklej ich na jasnozielonych kartkach w kształcie koła.
  • Uzupełnij szczegóły flamastrami i kolorową bibułą.

 

Pamiętaj też, że każdy kosmonauta musi być bardzo sprawnym i silnym.
Wykonaj różne ćwiczenia z piłką;

Możesz rzucać do góry i łapać ją  na stojąc, spacerując, siedząc;

Możesz też kozłować w miejscu lub spacerując i odbijać jedną ręką i obiema.

Odbijać o ścianę i łapać.

 

Na koniec dzisiejszej wyprawy kosmicznej wykonaj jeszcze zadanie
w Karcie pracy , cz. 3, nr 71.

− Odwzoruj rysunki rakiety i ufoludka.

− Rysuj po śladzie, nie odrywając kredki od kartki.

Przypominam o ruchu na świeżym powietrzu.

Skip to content